مهندسی پایش وضعیت و فناوری ارتعاشات

بالانس روتور

بالانس تک‌صفحه‌ای و دوصفحه‌ای

Influence Coefficient Balancing

محاسبه ضرایب تأثیر، جرم و زاویه اصلاح با بردارهای مختلط و کنترل اعتبار آزمایش.

محاسبه در مرورگر شما • بدون ورود • بدون ذخیره اطلاعات در سایت

قرارداد زاویه و ترتیب آزمایش

همه دامنه‌ها، مؤلفه هم‌زمان 1X بر حسب mm/s RMS هستند. صفر، علامت مرجع ثابت روی روتور است. زاویه مثبت، خلاف جهت دوران و از همان سمت مشاهده ثابت اندازه‌گیری می‌شود؛ همین قرارداد در STM32 استفاده شده است.

فاز ارتعاش باید با قرارداد فاز دستگاه سازگار و در تمام اجراها یکسان باشد؛ فاز پیش‌فاز/پس‌فاز دستگاهی دیگر را بدون تطبیق قرارداد وارد نکنید. سرعت، وضعیت حسگر و مرجع تاکو در تمام آزمایش‌ها ثابت بماند.

این انتخاب فقط جهت نمایش نمودار را مشخص می‌کند. اعداد ورودی همواره خلاف دوران هستند. نتیجه، محل افزودن جرم است؛ برای برداشت جرم، زاویه مقابل (۱۸۰ درجه اختلاف) مطرح است.

۱. ارتعاش اولیه — بدون وزنه آزمایشی

اولیه

۲. آزمایش وزنه در صفحه A

پس از آزمایش

روش ضریب تأثیر؛ همان موتور محاسباتی STM32

محاسبات از موتور مستقل بالانس VibroAnalyzer در مرحله 30R2 منتقل شده‌اند. بردار ارتعاش از دامنه و فاز و بردار نابالانسی وزنه آزمایشی از جرم × شعاع ساخته می‌شود.

V = amplitude × (cos φ + j sin φ)

Uₜ = mₜrₜ × (cos θ + j sin θ)

α = (Vₜ − V₀) / Uₜ   ;   U꜀ = −V₀ / α

[α₁₁ α₁₂; α₂₁ α₂₂] [Uₐ; Uᵦ] = −[V₀₁; V₀₂]

m꜀ = |U꜀| / r꜀   ;   θ꜀ = arg(U꜀)

در دوصفحه‌ای، ستون A از اختلاف اجرای A و اولیه محاسبه می‌شود. اگر وزنه A باقی بماند، ستون B از اختلاف اجرای B و A به دست می‌آید؛ در غیر این صورت از اختلاف اجرای B و اولیه. بردار هر وزنه باقی‌مانده از اصلاح کل همان صفحه کسر می‌شود.

صفر و پاسخ تقریباً صفر رد می‌شوند. پاسخ کمتر از ۲۰٪ مبنا هشدار دارد. برای ماتریس دوصفحه‌ای، عدد شرط بی‌نهایت بیش از ۱۰۰۰ هشدار و بیش از ۱۰⁶ خطاست؛ این‌ها کنترل عددی‌اند، نه حدود مجاز مکانیکی روتور. انتخاب جرم آزمایشی ایمن و اجرای کنترل نهایی بر عهده متخصص است.